Zoals wij Toon Verwijmeren zullen onthouden.

 

 

 

   Hij werd geboren op 8 mei 1927 te Princenhage,
   en overleed op 6 mei 2002 te Prinsenbeek.

   Bijna 75 jaar werd hij, Toon Verwijmeren.

 

 

 

 


Een man die een prater was.
Hij moest op het laatst ervaren dat de kanker hem het spreken onmogelijk maakte,
maar hij bleef vechten tot het einde toe.
Graag had hij nog zijn vijftigjarig huwelijksfeest gevierd, maar het is hem niet meer gegeven.

 

Elektromonteur was hij van beroep.
27 Jaar
werkte hij in Princenhage bij één baas, daarna werkte hij tot zijn Vut bij Fri-jado.
Vele malen zorgde hij voor de geluidsinstallatie en de verlichting voor optredens in het oude patronaatsgebouw.
Heel de buurt wist hem te vinden als er iets kapot was gegaan.
Hij stond klaar om te helpen.
Hij was met weinig tevreden.
Hij hield van de natuur en zijn tuin.
Een merel en een egel waren zijn trouwe gasten in de tuin.
Elke dag verzorgde hij hen.
Hij was een eenvoudig mens.
Hij was tevreden als hij samen met zijn vrouw kon genieten van gewoon thuis zijn,
een stukje wandelen of in de tuin bezig zijn.
Verre vakanties hoefde voor hem niet.

 

Nu hij zijn strijd gestreden heeft, moge hij nu zijn rust gevonden hebben.

 

Zoals wij  Sjaan Verwijmeren zullen onthouden.

   

 

 

   Zij werd geboren op 9 juni 1929 te Princenhage,
   en overleed op
15 juli 2015 te Prinsenbeek.

   86  jaar werd zij, Sjaan Verwijmeren.

 

 

 

 

Sjaan werd 86 jaar geleden geboren in Prinsenhage.
Op 23 jarige leeftijd trouwde ze met Toon Verwijmeren.
Bijna 50 jaar hebben ze samen lief en leed gedeeld.
Samen kregen ze twee zonen en een dochter.
Helaas hebben ze hun dochter met 3 maanden al aan God moeten afstaan.
Dit verdriet heeft ze haar hele leven met haar meegedragen.
Ze was op haar manier trots op haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen.

Sjaan haar leven werd gekenmerkt door eenvoud.
Ze was met weinig tevreden.
Ze hield van de natuur en haar tuin.
De vogels en een egel waren trouwe gasten in de tuin.
Elke dag werden ze met liefde verzorgd.
Ook de hortensia’s en de groene planten in huis werden met liefde en zorg onderhouden en waren haar grootste trots.

Ze was tevreden als ze gewoon thuis kon zijn in haar veilige, vertrouwde, geordende omgeving.
De hele week was ze aan het werk in huis, behalve op dinsdag, dat was haar vrije dag om samen met Toon iets te ondernemen.
Voor het overlijden van Toon, in 2002, genoot ze van het samen zijn met hem.
Ze genoot ook van de wandelingen richting de Groenstraat, op bezoek bij haar zus, en bezig zijn in de tuin.

Moge God haar samen met Toon, haar geliefde man, met open armen in de hemel ontvangen.
En moge ze samen waken over allen, die hen dierbaar waren, die verder gaan op de weg van het aardse leven.

Sjaan, ma, oma, omaoma rust zacht.